Waar kunnen we spreken over het werken in de architectuursector en alle twijfels en obstakels die we daarbij tegenkomen? 163 Niet alleen met leeftijdsgenoten, maar juist ook met mensen van een andere generatie? Uit de respons op de activiteiten van PAF blijkt de nood aan een laagdrempelige plek om ervaringen te delen en gelijkgestemden te ontmoeten. Juist ook het delen van ervaringen en ideeën tussen vrouwen, en iedereen die zich betrokken voelt, van verschillende generaties levert waardevolle inzichten op aan beide kanten.

“Ik vind het goed te zien dat jongere generaties meer opkomen voor hun eigen identiteit en ideeën. Er is stilaan ook meer aandacht voor welzijn op het werk en het aangeven van grenzen. Ook dat zie ik vooral bij een jongere generatie”, vertelde een deelnemer tijdens het startevent van PAF. 164 “Ik vind het moeilijk als stagiair-architect en begon er al aan te twijfelen of architect zijn wel iets voor mij is, maar door het gesprek met enkele ervaren architectes denk ik nu dat ik gewoon mijn eigen bureau moet starten”, zei een jonge architect na een gesprek bij PAF. 165

Rolmodellen onder vrouwen en mensen uit gemarginaliseerde groepen zijn belangrijk voor onze sector, maar we willen het beeld van de architect als autonoom genie niet blijven reproduceren. Juist het openlijk in gesprek gaan over ervaringen, twijfels en kwetsbaarheid, waarbij jonge mensen evenveel spreekkansen krijgen als oudere en gevestigde namen in veld, kan dit beeld doorprikken.

“Life gets better after 40 in every way,” schrijft Sylvie Bruyninckx 166 in haar brief voor het project ‘Letters to a Young Architect’, “you know better what you want, especially what you don’t want.” 167


Life gets better after 40 in every way, you know better what you want, especially what you don’t want.
— Sylvie Bruyninckx